पहाडको एउटा सानो बस्तीमा हरेक साँझ बालबालिकाको चहलपहल बढ्छ। कोही चित्रकथा पल्टाइरहेका हुन्छन्, कोही गृहकार्य गरिरहेका। यो दृश्य सम्भव बनाएको हो विदेशबाट फर्किएका केही युवाले सुरु गरेको सामुदायिक पुस्तकालयले।
सात वर्ष खाडी मुलुकमा काम गरेर फर्किएका सुनिल गुरुङले गाउँमा पढ्ने ठाउँको अभाव देखेपछि साथीहरूसँग मिलेर पुस्तकालयको सपना देखे। “विदेशमा हुँदा सधैं सोच्थें, गाउँका भाइबहिनीले किताब पढ्ने अवसर पाए भविष्य फरक हुन्छ,” उनी भन्छन्।
सानो कोठाबाट सुरु
सुरुमा एउटा पुरानो घरको कोठामा केही सय किताब राखेर पुस्तकालय खोलिएको थियो। अहिले समुदायको सहयोगमा छुट्टै भवन बनेको छ र दुई हजारभन्दा बढी किताब सङ्कलन भएका छन्। किताबहरू देशभरका व्यक्ति र संस्थाले दान गरेका हुन्।

पुस्तकालयमा सप्ताहान्तमा कथावाचन, चित्रकला र आधारभूत कम्प्युटर कक्षा सञ्चालन हुन्छ। स्थानीय विद्यालयका शिक्षकहरू पनि स्वयंसेवकका रूपमा सहयोग गर्छन्।
देखिएको परिवर्तन
स्थानीय विद्यालयकी प्रधानाध्यापक लक्ष्मी पोखरेल भन्छिन्, “पुस्तकालय खुलेपछि विद्यार्थीको पढाइप्रतिको रुचि बढेको छ। उनीहरू कक्षामा धेरै प्रश्न सोध्न थालेका छन्।”
युवाहरू अब यो मोडेल छिमेकी गाउँमा पनि विस्तार गर्ने योजनामा छन्। उनीहरूको विश्वास छ, सानो पहलले पनि समुदायमा ठूलो परिवर्तन ल्याउन सक्छ।


प्रतिक्रियाहरू
कृपया सभ्य र मर्यादित भाषामा प्रतिक्रिया दिनुहोस्। अपमानजनक, मानहानिकारक वा घृणा फैलाउने प्रतिक्रियाहरू हटाइनेछन्।
अहिलेसम्म कुनै प्रतिक्रिया छैन। आफ्नो विचार राख्ने पहिलो व्यक्ति बन्नुहोस्।