हस्तकलामा रमाउँदै महिला समूह, ढाका बुनेर आत्मनिर्भर बन्दै

काठको तानमा धागो मिलाउँदै गर्दा सावित्री लिम्बूका औंलाहरू अभ्यस्त लयमा चल्छन्। हजुरआमाबाट सिकेको ढाका बुनाइ अहिले उनको परिवारको मुख्य आम्दानीको स्रोत बनेको छ। उनीजस्तै बीस जना महिला मिलेर बनाएको समूहले परम्परागत सीपलाई व्यवसायमा बदलेको छ।

परम्परा र आधुनिकताको मेल

समूहले परम्परागत ढाका टोपी र पछ्यौरामा मात्र सीमित नरही झोला, कुसन कभर र आधुनिक पहिरन बनाउन थालेको छ। नयाँ डिजाइनले युवा ग्राहकलाई आकर्षित गरेको छ।

समूहकी अध्यक्ष मनमाया राईका अनुसार सुरुमा बजार पाउन निकै गाह्रो थियो। “हामीले बनाएका सामान स्थानीय हाटबजारमा मात्र बिक्थे। अहिले अनलाइनमार्फत देशका विभिन्न सहर र विदेशसम्म पुग्छन्,” उनी भन्छिन्।

विज्ञापन

समूहका एक सदस्यकी छोरीले सामाजिक सञ्जालमा पेज बनाएर उत्पादनका तस्बिर राख्न थालेपछि माग ह्वात्तै बढेको हो। अहिले अर्डर पूरा गर्न समूहले थप महिलालाई तालिम दिइरहेको छ।

आत्मविश्वास बढ्यो

आम्दानी बढेसँगै महिलाहरूको घर र समुदायमा निर्णय गर्ने भूमिका पनि बढेको छ। कतिपयले आफ्ना छोराछोरीलाई राम्रो विद्यालयमा पढाउन थालेका छन्।

स्थानीय पालिकाले समूहलाई कच्चा पदार्थ खरिदमा अनुदान र बिक्री केन्द्रका लागि ठाउँ उपलब्ध गराउने प्रतिबद्धता जनाएको छ।