हरेक वर्ष स्याउ टिप्ने मौसममा कर्णालीका किसानको चिन्ता एउटै हुन्थ्यो, समयमै बिक्री भएन भने उत्पादन कुहिन्छ। यही बाध्यताले उनीहरू बिचौलियाले तोकेको कम मूल्यमा स्याउ बेच्न विवश हुन्थे। तर अहिले अवस्था बदलिँदै छ।
स्थानीय किसान समूहले पालिका र सहकारीको सहयोगमा सामूहिक शीत भण्डार निर्माण गरेका छन्। यसले स्याउलाई केही महिनासम्म सुरक्षित राख्न सकिने भएको छ।
मूल्यमा सुधार
किसान समूहका अध्यक्ष धनबहादुर रोकाया भन्छन्, “पहिले टिप्नेबित्तिकै जुन मूल्य आयो त्यसैमा बेच्नुपर्थ्यो। अहिले बजारको माग हेरेर बेच्न सक्छौं।” उनका अनुसार भण्डारणपछि किसानले पहिलेको तुलनामा राम्रो मूल्य पाउन थालेका छन्।

समूहले काठमाडौं र अन्य सहरका थोक विक्रेता तथा सुपरमार्केटसँग सिधै सम्झौता गर्न थालेको छ। यसले बिचौलियाको भूमिका घटाएको छ।
चुनौती पनि छन्
तर सडकको अवस्था अझै कमजोर छ। वर्षायाममा सडक अवरुद्ध हुँदा ढुवानी महँगो र जोखिमपूर्ण हुन्छ। शीत भण्डार सञ्चालनका लागि नियमित विद्युत आपूर्ति पनि चुनौतीका रूपमा रहेको छ।
कृषि विज्ञ डा. पुष्पा बुढा भन्छिन्, “ग्रेडिङ, प्याकेजिङ र ब्रान्डिङमा ध्यान दिए कर्णालीको जैविक स्याउले राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा राम्रो स्थान बनाउन सक्छ।”
यो मोडेल सफल भएपछि छिमेकी जिल्लाका किसानले पनि यस्तै भण्डार निर्माणको तयारी थालेका छन्।


प्रतिक्रियाहरू
कृपया सभ्य र मर्यादित भाषामा प्रतिक्रिया दिनुहोस्। अपमानजनक, मानहानिकारक वा घृणा फैलाउने प्रतिक्रियाहरू हटाइनेछन्।
अहिलेसम्म कुनै प्रतिक्रिया छैन। आफ्नो विचार राख्ने पहिलो व्यक्ति बन्नुहोस्।